Invoering van hondenbelasting is nog niet zeker

Het is nog niet zeker of in Hollands Kroon hondenbelasting zal worden geheven. In de voormalige gemeenten Wieringen en Anna Paulowna was dit wel gebruikelijk, in Wieringermeer en Niedorp bestond deze belasting niet. De partijen denken verschillend over de wenselijkheid ervan. Een eventuele invoering is voor de gemeente geen eenvoudige zaak. In Wieringermeer en Niedorp zullen eerst alle honden geregistreerd moeten worden. De gemeente mag alleen aangifteformulieren bezorgen op adressen, waarvan men het vermoeden heeft dat er een hond in huis is.

Dat vraagt een zekere inspanning, waarvan mag worden betwijfeld of die met een redelijk belastingtarief goed te maken valt. Dat los gezien van een jaarlijkse administratie die ervoor gevoerd zal moeten worden.

Lees verder…

Noorderlicht krijgt scherm van Samen Vrienden

Co Wiskerke legde de cliënten van Noorderlicht de werking van het scherm uit. (Foto: Henk Cornelissen)

HIPPOLYTUSHOEF – Het twintigtal instellingen in de regio, dat valt onder toezicht van Woonzorggroep Samen, wordt ondersteund door de stichting Samen Vrienden. Deze organiseert allerlei activiteiten om geld te genereren voor de senioren, die van deze zorgcentra gebruik maken.

Van het geld worden allerlei zaken betaald die het leven van de cliënten kunnen verlichten of veraangenamen, maar niet via de AWBZ worden gefinancierd. Vrijdagochtend kwamen voorzitter Wouter Jaarsma en penningmeester Co Wiskerke van de vriendenstichting een groot televisiescherm in gebruik stellen in het zorgcentrum Noorderlicht te Hippolytushoef.

Lees verder…

‘Naar succesvolle spin-off Windplan Wieringermeer’

Kennis en Kroost, Slimme Infraversneller en Ons Stroomfonds zijn enkele treffende titels van allianties, die verleden maand zijn uitgewerkt tijdens de laatst gehouden bijeenkomst van de Alliantiefabriek Windplan Wieringermeer.

De samenwerkingsverbanden tussen bedrijven, maatschappelijke organisaties, creatieve ontwerpers, adviseurs en vertegenwoordigers van gemeenten, provincie en het rijk werden in september tijdens de Alliantiefabriek in het nieuwe Joodse Werkdorp beklonken. Zij kwamen in november weer bij elkaar om verder te werken aan de allianties, die ze eerder waren aangegaan.

De allianties zijn dan ook niet vrijblijvend. ”Van partijen die zich hebben verbonden aan een alliantie, wordt ook verwacht dat ze hun plannen daadwerkelijk gaan realiseren”, aldus Rosanne Stotijn van adviesbureau Berenschot, die de bijeenkomst leidde. De realisatie van de plannen die gericht zijn op het optimaal benutten van de spin-off van het Windplan voor economie en omgeving, is daarmee weer een stap concreter geworden.

Een voorbeeld van een alliantie is de Slimme Infraversneller, die gaat onderzoeken hoe het proces van het verkrijgen van de nodige vergunningen voor de realisatie van het Windplan versneld en beter afgestemd kan worden. Daarnaast onderzoekt de alliantie in hoeverre de aanleg van verschillende infrastructuren kunnen worden gecombineerd en of er innovatieve combinaties mogelijk zijn, zoals het verbeteren van wegen en bruggen, het koppelen van infrastructuren in aanleg en onderhoud en het opwekken van stroom uit fietspaden.

Cultuurcompagnie Noord-Holland en Berenschot en verzorgden in opdracht van gemeente Wieringermeer en Agentschap NL de Alliantiefabriek voor het Windplan Wieringermeer. Daarmee werden op effectieve, creatieve en snelle wijze elf allianties gesmeed rondom verschillende thema’s.

In de aanloop naar de follow-up bijeenkomst is aan de meeste allianties al hard gewerkt. Stotijn: ‘Sommige allianties staan al behoorlijk in de steigers. Het is mooi om te zien hoe snel je iets kunt realiseren als je partijen op deze manier bij elkaar brengt. En je komt tot logische inzichten: waarom geen snel internet aanleggen als er toch al wordt gegraven voor de stroomkabels van de molens?’

De volgende follow-up bijeenkomst staat gepland in het voorjaar van 2012.

Meer informatie over het Windplan via www.windplanwieringermeer.nl. Meer informatie over de alliantiefabriek via www.alliantiefabriek.nl

Oplossing in zicht voor conflict HGG

De gemeente Wieringermeer hoopt voor het eind van dit jaar het lang voortslepende conflict met HGG te hebben opgelost. Afgelopen donderdag werd de gemeenteraad achter gesloten deuren op de hoogte gebracht van de wijze waarop het college het varkentje wil wassen.

De gemeente Wieringermeer ligt al vele jaren overhoop met HGG, dat destijds uit Middenmeer vertrok en zich op Robbenplaat Zuid vestigde. Het conflict heeft onder meer betrekking op de hoogte van de planschadevergoeding, waarop het bedrijf recht zou hebben, omdat de gemeente het bestemmingsplan op het industrieterrein in Middenmeer wijzigde en op die manier HGG de voet dwars zette. Ook was er onenigheid over de exploitatiebijdrage die het bedrijf zou moeten betalen om zich te kunnen vestigen op Robbenplaat Zuid. Beide partijen kwamen er niet uit. Gevolg: vele rechtzaken en hoge advocaatkosten.

Een hoofdpijndossier, dat was het voor de gemeente. Afgelopen jaren zijn verschillende pogingen gedaan om het conflict de wereld uit te helpen, maar die bleven zonder resultaat. Het ziet er nu toch naar uit dat er een oplossing komt, voordat de gemeente Wieringermeer ophoudt te bestaan en in Hollands Kroon opgaat.

De onderhandelingen met HGG werden vergemakkelijkt door het feit dat de eigenaar van weleer, die zich behoorlijk gedupeerd en gefrustreerd voelde door het optreden van de gemeente, een groot deel van zijn aandelen heeft verkocht aan de directie van het bedrijf. Beide partijen konden daardoor een frisse start maken aan de onderhandelingstafel.

Wellicht snelle aanpak van Sicco Mansholtstraat

Er is een kans dat de Sicco Mansholtstraat nog voor het eind van dit jaar onder handen wordt genomen. Die toezegging deed wethouder Peter Ruijter verleden week tijdens de vergadering van de gemeenteraad. Hij deed dat na kritische opmerkingen van raadslid Jelle Meester (VVD).

Irritant. Zo noemde Meester het dat de Mansholtstraat al jaren wacht op een opknapbeurt, die er maar niet van wil komen. In het voorjaar had hij de wethouder nog meegetroond om te laten zien dat een facelift toch echt geen overbodige luxe is. Hij begrijpt dan ook niet dat de gemeente nog steeds geen spijkers met koppen heeft geslagen. Veel geld hoeft de opknapbeurt volgens de VVD-er niet te kosten.

”Het gaat om een bedrag van tussen de twee en drie mille. Dus waar hebben we het over? Voor dat bedrag kunnen we een hoop irritatie wegnemen bij de bewoners”, zei Meester, die er tevens op wees dat ‘gezien de toestand van het wegdek’ ook de Ovingestraat hoognodig ‘gerepareerd’ dient te worden.

Wethouder Ruijter maakte duidelijk dat de gemeente krap bij kas zit en eigenlijk geen geld heeft om deze werkzaamheden dit jaar nog uit te voeren. Dat de Mansholtstraat voor een bedrag tussen de twee en drie mille zou kunnen worden opgeknapt, zoals Meester beweerde, leek hem sterk. ”Dat is wel heel weinig.”

En de Ovingestraat, tja, het wegdek van die straat is inderdaad niet zo best, maar verkeert nu ook weer niet in zo’n staat dat de verkeersveiligheid in het geding is. ”Er komen geen gevaarlijke situaties uit voort. De straat wordt onder handen genomen als er nieuwe riolering in komt en het plangebied Lelypark op de schop gaat.”

Meester stelde zich vasthoudend op en wees erop dat een deel van de Mansholtstraat al veertien jaar als een veredelde ‘bouwweg’ door het leven gaat en dat het nu toch hoog tijd is om daar iets aan te doen. ”Dat zou nu moeten gebeuren.”

Die boodschap kwam over bij de wethouder. Hij beloofde ‘in overleg’ te gaan met zijn ambtenaren om te kijken of het wellicht toch mogelijk is om nog dit jaar de Mansholtstraat aan te pakken.

”Ik zal mijn uiterste best hiervoor doen, maar we hebben nog maar een paar weken.”

‘Kop van Noord-Holland heeft gouden randje’

De gemeenten en het bedrijfsleven in de Kop van Noord-Holland moeten de regio als een eenheid zien met een veelheid aan kwaliteiten. Zolang binnen deze landstreek met elkaar wordt geconcurreerd, wordt het nooit wat. Dat is een van de conclusies, die kan worden getrokken uit het advies ‘De Kop op de Kaart’ van de Commissie voor de Kop van Noord-Holland.

De commissie werd op 1 april geïnstalleerd, om te onderzoeken op welke wijze de regio van een sociaaleconomische en een ecologische impuls kan worden voorzien, na het afblazen van het Wieringerrandmeer. Daarmee werd gevolg gegeven aan een motie van Provinciale Staten. Het advies werd vrijdag gepresenteerd in het Van der Valk-hotel Wieringermeer.

Op vier gebieden kan de regio een impuls worden gegeven, in de visie van de commissie. De agrarische sector, de maritieme sector, de bedrijfstak van recreatie en toerisme en de duurzame energiewinning.

Door elk van deze sectoren lopen drie ‘rode draden’ die als doelen aangemerkt zouden kunnen worden: het aantrekken en vasthouden van de beroepsbevolking, een vraaggestuurde regionale benadering van wonen en een integrale strategie voor natuurontwikkeling. Vrij vertaald komt het neer op voldoende banen voor de wat hoger opgeleiden, geen versnippering van woningbouw en het scheppen van een aantrekkelijke leefomgeving.

Volgens commissievoorzitter Lenie Dwarshuis moet er een gebiedsagenda komen met een fonds voor de komende acht jaar, waarvoor de provincie geld moet inzetten, maar er zal ook door de gemeenten en de bedrijven meebetaald moeten worden, naast eventueel te verkrijgen subsidies. “Meedoen kost geld, maar dat hoeft niet negatief te zijn. Als je meebetaalt, bepaal je ook mee,” aldus de voorzitter. “De Kop heeft een gouden randje, maar je moet er wel mee aan de slag.”

In de regio zijn veel plannen en in dat opzicht was er geen nieuws te melden. Het gaat er vooral om deze te bundelen en een programma voor uitvoering op te stellen, waarin de provincie een regierol kan vervullen. Slaagt de regio erin zich als eenheid te presenteren, dan kan in het kabinet een bewindspersoon worden belast met het bijhouden van de vorderingen in dit gebied, zo is de overtuiging van Dwarshuis.

Voor de agrarische sector ziet de commissie mogelijkheden als er aan schaalvergroting wordt gedaan. De provincie en het rijk hebben grondposities in de regio, waarmee dat mogelijk kan worden gemaakt. Voor de maritieme doelstellingen en windenergie ‘offshore’ is Den Helder nadrukkelijk in beeld, alsook voor de overslag van landbouwproducten ten behoeve van export over zee. In Den Oever zouden dan meer visserijactiviteiten geconcentreerd kunnen worden.

De Polder Waard Nieuwland op Wieringen is nadrukkelijk in beeld voor recreatie en toerisme. Maar ook voor de natuurcompensatie, zoals enige tijd geleden al werd geopperd, in verband met de uitbreiding van het Helderse havengebied. Daarmee kan een omgeving worden gecreëerd die interessant is voor verblijfsrecreatie.

In een exclusief interview met de Wieringer Courant, dat op dinsdag 6 december wordt gepubliceerd, waarschuwt Dwarshuis er wel voor, dat de economische activiteit niet ten koste zou moeten gaan van de landschappelijke waarde van het gebied. In die editie wordt ook dieper ingegaan op de inhoud van het rapport.

Rabobank handhaaft zijn vestigingen in Hippolytushoef en Wieringerwerf

Zowel op Wieringen als in de Wieringermeer gaat het gerucht, dat de kantoren van de Rabobank uit Hippolytushoef en Wieringerwerf gaan verdwijnen. Ten onrechte, zegt Theo Bregman, directeur particuliere relaties van Rabobank Schagen-Wieringerland.

Hij begrijpt wel waar de verhalen vandaan komen. In Hippolytushoef is het bankgebouw nog maar drie dagen in de week open en in Wieringerwerf is het kantoor te koop. Dat laatste is echter omdat de bank door de automatisering van het zakelijk verkeer veel minder ruimte nodig heeft dan voorheen. “We gaan daar niet weg. Wieringerwerf is voor ons een belangrijk kantoor, in het middelpunt van een agrarische regio,” zegt Bregman.

“Of we in het pand blijven, hangt af van wie het koopt. Als de koper het hele pand wil gebruiken, zullen we in het dorp naar iets anders uit moeten kijken. Het kan ook zijn dat een deel wordt verhuurd en dat we er gewoon in blijven. Een makelaar zoekt namens ons naar mogelijke partners. Maar het is een moeilijke markt, momenteel.”

Hippo
In Hippolytushoef is het kantoor op maandag, woensdag en vrijdag geopend. Op dinsdag en donderdag kwamen nog maar heel weinig mensen in de bank. “Voor zes bezoekers per dag kun je niet open blijven. We hebben hierover gesproken met het ondernemersplatform en de ouderenbond. Na de uitleg begrepen ze het wel. De vertegenwoordigers van de ANBO waren er blij om dat we in elk geval nog blijven,” aldus Bregman.

Het kantoor in Hippo wordt bemand door twee baliemedewerkers. “We willen daar het liefst echte Wieringers neerzetten, voor de herkenbaarheid,” vertelt de directeur. Optisch heeft Rabobank het kantoor wat verkleind door een tussenmuur aan te brengen. Specialisten van de bank komen er nog altijd wel; op afspraak komen zij over uit Wieringerwerf. “Dat kantoor is alle dagen nog open en kan dus altijd nog als alternatief dienen. Daar zitten onze adviseurs voor hypotheken en private banking. En we komen ook wel bij de mensen thuis, als ze dat willen,” zegt Bregman.

Op de drie overgebleven dagen in Hippo is het wel wat drukker geworden, weet hij. “Het heeft ons zelfs wat nieuwe klanten opgeleverd. Die hebben begrepen dat we bewust investeren in de plaatselijke gemeenschap en daar willen blijven. Veel gaat via het internet, vandaag de dag, maar het is toch fijn als je even de bank binnen kunt lopen voor wat persoonlijk contact. Dit is een voordeel van een coöperatieve bank. In een beursgenoteerde onderneming wordt veel minder waarde gehecht aan zaken die weinig economisch voordeel bieden.”

Servicepunten
Dat de banken in de dorpen blijven, mag ook blijken uit het feit dat de gemeentelijke servicepunten van Hollands Kroon er worden ondergebracht. “Daar zijn we heel erg blij mee,” bekent Bregman. “Het geeft wat reuring in het kantoor en het biedt ons nieuwe kansen. In andere gebieden hebben we daarmee al ervaring opgedaan. Soms is er een leuke wisselwerking. Dan nemen ze taken van elkaar over. Soms is het bij de ene balie druk en bij de andere niet. Dan helpen ze elkaar. Dat is wel mooi om te zien.”

Dat de Rabobank naar het vrijkomende gemeentehuis aan de Elft gaat verhuizen, is voor Bregman nog niet aan de orde. “Misschien over een paar jaar. We zijn daarover wel in gesprek, want praten kan natuurlijk altijd. Maar dan moeten we iets met het oude kantoor. We zetten het niet actief in de verkoop. Er zit nu een bedrijfsbestemming op en bedrijven zitten toch liever dichter bij het centrum van het dorp. Het wordt aantrekkelijk als de bestemming wordt omgezet in woningbouw, maar ik weet niet of dat kan.”

“We willen in de gemeenschappen van Wieringen en Wieringermeer zichtbaar blijven,” zegt Bregman tenslotte, “zolang het in een behoefte voorziet. Maar garanties voor de langere termijn kunnen we niet geven. In het verleden werd de leden wel eens bij fusies beloofd dat alle kantoren tien jaar open zouden blijven. In deze tijd kun je dat niet meer garanderen.”

Cohen: samenleving georganiseerd op wantrouwen

Tijdens het werkbezoek van Job Cohen aan Wieringen heeft burgemeester Marjan van Kampen aandacht gevraagd voor de regeldruk van de rijksoverheid. Verenigingen die werken met vrijwilligers hebben er veel last van, als ze evenementen organiseren. Volgens Cohen komt dat, doordat de maatschappij in een ‘verkeerde reflex’ schiet, als er een ramp gebeurt, zoals bijvoorbeeld de Nieuwjaarsbrand in Volendam.

“Absolute veiligheid bestaat niet. Maar na een incident worden er gelijk Kamervragen gesteld en komt er weer een nieuwe regel. We zoeken naar de schuldige van het incident en die zagen we tot bij de voeten af. Het ligt meer voor de hand te onderzoeken waar de fout zit en dan te bekijken hoe het beter kan. Helaas is onze samenleving meer op wantrouwen georganiseerd dan op vertrouwen.”

Henk-Jan Wittink, kandidaat-raadslid voor de PVL, zei het onterecht te vinden dat een kastelein verantwoordelijk wordt gehouden voor het roken in de kroeg of het drinken van alcohol door minderjarigen, ook als hun het pilsje door een andere klant wordt aangereikt. “Als je te hard over de N99 rijdt, krijgt Rijkswaterstaat toch ook niet de bekeuring om dat het gelegenheid heeft gegeven?” Cohen stelde dat een ondernemer, die de wet respecteert, geen bekeuring zou moeten krijgen en kroegbazen die er een potje van maken wel.

Cohen begon zijn werkbezoek bij Tocardo, het bedrijf uit Zijdewind, dat per 1 januari overgaat naar het kantoor aan de Sluiskolkkade, dat nu nog dient als projectbureau voor de gemeentelijke fusie. Ook is het gebouw van de Meetdienst van Rijkswaterstaat, aan de overkant van de A7, in beeld voor een overname door Tocardo, voor de assemblage van getijdenturbines.

Bij de Stevinsluizen werd de proefopstelling van de getijdenturbine bekeken. Tocardo heeft een techniek ontwikkeld om energie op te wekken uit getijdenstroom. Deze kan op grote schaal worden toegepast in zee-engten, maar bijvoorbeeld ook in rivieren. De turbines zijn rijp voor de markt en zouden een mooi exportproduct kunnen worden. Er is over de hele wereld belangstelling voor en Tocardo kan de regio er een geweldige economische impuls mee geven.

Het rijk zou dit bedrijf een steuntje in de rug kunnen geven met een innovatiesubsidie en met vergunningen voor plaatsing van de turbines. Cohen bleek onder de indruk van de slimheid, waarmee deze technologie is ontwikkeld. Hij beloofde dit met fractiespecialist Diederik Samsom te zullen bespreken.

In café De Harmonie te Hippolytushoef hadden zich wat vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties verzameld, om de PvdA-leider wat vragen aan te reiken. Veel vragen betroffen de landelijke politiek. Het mag duidelijk zijn dat Cohen niet gelukkig is geworden van het ‘doorgeschoten kapitalisme’, waardoor zich de crisis heeft ontwikkeld, en de wijze waarop het kabinet de gevolgen afwentelt op de samenleving.

Zowel in De Harmonie als in café ’t Anker te Kolhorn, waar Cohen later nog naartoe ging, werd de PvdA-leider gevraagd of hij misschien een remedie had tegen het tumult bij Ajax. “Net als de andere fans kijk ik ernaar, erger ik me eraan en wacht ik af hoe ze het oplossen,” antwoordde de oud-burgemeester van Amsterdam.

Conflict campinggasten en gemeente ondanks komst Rijdende Rechter nog niet de wereld uit

De rijdende rechter mag dan een uitspraak hebben gedaan in het geschil tussen de gemeente Wieringermeer en twee campinggasten van Land uit Zee, dat wil nog niet zeggen dat het conflict nu helemaal de wereld uit is. ”Wij geven de strijd nog niet op”, zeggen de families Wieten en Tonkes.

Meester Visser bepaalde verleden week dat de families Tonkes en Wieten recht hebben op een schadevergoeding. Die financiële compensatie krijgen ze omdat ze hun vakantiehuisje moeten afbreken. De gemeente doekt de camping namelijk eind van dit jaar op. De bewoners hadden er graag langer willen blijven. De gemeente staat dat niet toe.

De families Tonkes en Wieten vinden dat ze niet juist zijn behandeld door de gemeente. En ze menen dat de rijdende rechter dat met hen eens is. ”De gemeente is immers veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding. Het bedrag dat ons is toegewezen is weliswaar slechts een achtste van de waarde van de huisjes, maar goed, er is sprake van een vergoeding”, zegt Ineke Wieten.

De rijdende rechter bepaalde dat de gemeente de ene familie een schadevergoeding van acht mille dient te betalen en de andere familie één van drie mille. Ze hadden om een vergoeding van dertig mille gevraagd.

Over het voortbestaan van de camping liet de rechter zich niet uit. ”Dat is een politieke beslissing. Daar gaat de rijdende rechter niet over. We hebben echter nog steeds een aanvraag voor het recht van opstal bij de gemeente liggen. Daar hebben we nog geen antwoord op gekregen. We hebben bovendien iemand gevonden die een behoorlijk bedrag wil investeren in de infrastructuur van de camping. Wat dat betreft zijn er zeker nog kansen voor de camping”, zegt Wieten.

Vrijheid

Dat de gemeente de camping opdoekt omdat ze vrijheid van handelen wil hebben op het terrein aan de rand van Wieringerwerf, zoals de wethouder duidelijk maakte op de zitting van de rijdende rechter, wil er bij Wieten en Tonkes niet in.

”De gemeente heeft aangegeven dat ze de handen wil vrijhouden. En dat we daarom weg moeten. De rechter had daar niet veel begrip voor. Hij snapte er niets van dat een gemeente dat wil, terwijl er nog geen nieuwe bestemming is voor het kampeerterrein”, zegt Wieten, die er eveneens op wijst dat het terrein in het bestemmingsplan nog steeds wordt opgevoerd als ‘kampeerterrein’.

Zoals gezegd, hebben Wieten en Tonkes aangegeven de strijdbijl voorlopig niet te begraven. De uitspraak van de rechter mag dan bindend zijn, maar die had volgens de betrokken families alleen betrekking op het al dan niet toekennen van een schadevergoeding. ”Wij zijn meer dan eens door de gemeente op het verkeerde been gezet. Dat laten we er niet bij zitten”, geeft Wieten aan.

Wethouder Peter Ruijter is er niet van onder de indruk dat de families aangeven van plan te zijn de handelswijze van de gemeente aan de kaak te blijven stellen. ”We wachten rustig af”, zegt hij desgevraagd.

De wethouder vertelde verleden week in de commissie grondgebiedzaken dat de rechter de gemeente juridisch in het gelijk had gesteld, maar uit het oogpunt van behoorlijk bestuur had geadviseerd om de campinggasten een schadevergoeding te betalen. Merkwaardig, meent Ineke Wieten. ”De rechterhand van meester Visser, Cindy Shariff, feliciteerde mij na afloop van de zitting en zei tegen me; Ineke, je hebt gewonnen! Dat behoeft geen nadere uitleg, toch?”

Lijsttrekkersdebat vlamde soms even op

Met dertien partijen, die in twee uur tijd allemaal hun zegje moesten doen over een tiental onderwerpen, was het donderdagavond lastig tot een aansprekend lijsttrekkersdebat te komen. Af en toe ging de discussie voor even de diepte in het debat voor de verkiezingen van Hollands Kroon. Soms vlamde het debat even op.

Wie moet kiezen, wil op zoek naar de verschillen. Op een aantal punten waren die er niet. Alle partijen willen woningbouw in alle kernen, naar behoefte, en ergeren zich aan de bemoeizucht van de provincie op dit punt, omdat het voorzieningenniveau erdoor in gevaar wordt gebracht. De VVD voert in het Provinciehuis een lobby om dat beleid om te buigen, vertelde Jan Swaag, de lijsttrekker van de liberalen.

Voor de teloorgang van de winkels in de kleine dorpen introduceerde Jan Steven van Dijk (PvdA) een alternatief. Een buurtsuper kan in zijn ogen deel uitmaken van een multifunctioneel centrum en zo met lage kosten draaien, zeker als vrijwilligers zo’n winkel zouden bemannen.

Discussieleider Anja Pruijt, voormalig burgemeester van Zijpe, daagde de partijen uit een begrotingspost te noemen waarop bezuinigd zou kunnen worden. Ben de Lange (Algemeen Belang) wierp meteen maar een steen in de vijver door de bibliotheken te noemen. “Ik wil ze niet sluiten, maar privatiseren,” verduidelijkte hij.

Henk van Gameren (SDC) oogstte het eerste applaus, door te zeggen dat de gemeente tonnen zou besparen als ze minder adviesbureaus inzet. Elaine Vlaming (CDA) en Swaag vinden dat het aantal ambtenaren wel wat lager zou kunnen, als de nieuwe gemeente over een goed draaiende organisatie beschikt.

Dorpsraden worden gezien als een middel om de afstand tussen gemeente en inwoners beperkt te houden. Want die zal groter worden, vreest Pim de Herder (PVL). “Als de bewoners het willen, moet je er gehoor aan geven,” vindt Peter Meijer van de Senioren Hollands Kroon. Maar er zijn nog andere mogelijkheden, vindt Niels Busker (D66). Hij wees op sport- en muziekverenigingen, waarbinnen ook veel leeft. “Je moet alle informatiekanalen benutten.”

Rob Ravensteijn (LADA) vindt dat burgers meer zelfbestuur zouden moeten krijgen. Pas als ze in hun eigen omgeving hun problemen niet meer kunnen oplossen, zouden ze naar de gemeente moeten stappen. “De politiek moet macht en middelen durven afstaan aan de burger, opdat die zijn eigen omgeving kan inrichten.”

Busker wil geen extra schakel tussen gemeente en inwoners. “Wij zijn zelf volksvertegenwoordiger, moeten gemakkelijk benaderbaar zijn,” aldus de 34-jarige lijsttrekker van D66. Liever gaat hij op een bankstel in een winkelstraat zitten, om met het publiek te praten.

Enkele lokale partijen gaven af op de landelijk georganiseerde concurrenten, die veel politieke zwaargewichten uit Den Haag naar de Kop van Noord-Holland hebben weten te krijgen. “Een zwaktebod,” vindt De Lange, “alsof die partijen het zelf niet af kunnen.” Ravensteijn noemde het zelfs een schande. “Dit ondermijnt het verkiezingsproces.” Van Dijk had een andere lezing, uiteraard. “Hiermee laten we zien dat in dit land op verschillende niveaus wordt bestuurd en daarin zit de kracht van landelijke partijen.”

Over windenergie werd heel verschillend gedacht. De vervanging van bestaande windmolens in de Wieringermeer kan nog wel op enige bijval rekenen, maar er zijn ook aardig wat partijen die ze het liefst in zee zien staan. Dorien Sybenga (Progressief Wieringermeer) en De Herder vroegen aandacht voor zonne-energie. Die geven rendement zonder subsidie en zijn voor elke burger te bekostigen, zo redeneerden ze.

Megastallen zijn momenteel een onderwerp in de Wieringermeer en in Niedorp. Linkse partijen zijn principieel tegen. Johan Paul de Groot (ChristenUnie) vindt het een lastig onderwerp, want wanneer is iets nou mega? “En je kunt niet garanderen dat in een klein bedrijf beter voor dieren wordt gezorgd dan in een groot,” stelde hij. Sybenga gaf tegengas. “Hoe grootschaliger een bedrijf, hoe meer preventieve antibiotica je moet gebruiken.”